صفحه اصلي
تقويم
خبرهای تربیت بدنی
یك مربی دیگر سوخت شد
فدراسیون والیبال در اقدامی عجیب هدایت چهار تیم مختلف در عرصه بین المللی را به پیمان اكبری سپرد و منتقدان این تصمیم را دشمنان خود دانست اما جالب اینكه هر چهار هندوانه از دست گزینه فدراسیون افتاد.

یك مربی دیگر سوخت شد
به گزارش
افكارخبر، تیم والیبال زیر ۲۳ سال ایران در رقابتهای جهانی امارات نتوانست انتظارات را بر آورده كند. قرار گرفتن در رده هفتم جهان رتبه‌ای نیست كه علاقمندان به این رشته را در ایران راضی نگه دارد. تیمی كه عمده بازیكنانش در چندین تورنمنت اخیر با كادر فنی مشترك شركت كرده بودند نتایجی دور از انتظار كسب كرد و عاقبت در رده‌ای قرار گرفت كه مسئولان فدراسیون در توجیه آن به گفتن جمله «رفتن به المپیك بها دارد» اكتفا كرده‌اند. آیا رفتن به المپیك تنها برای ایران بها دارد؟

والیبال ایران در دو ماه گذشته تورنمنت‌های بین‌المللی مختلفی را پشت سر گذاشت. در این بین حساب تیم ملی بزرگسالان جدا است و روی سخن با این تیم نیست. تیم نوجوانان كشورمان هم با حمایت بی‌سابقه‌ای كه در دو سال اخیر از این تیم به عمل آمد و یك فصل نیز در لیگ برتر تجربه كسب كرد در رده سوم جهان قرار گرفت تا پس از سال‌ها بار دیگر شاهد كسب مدال در عرصه پایه باشیم.

اما موضوعی كه مورد توجه بسیاری از اهالی والیبال قرار گرفته، چهار تورنمنت زیر ۲۳ سال جهان، قهرمانی آسیا در تهران، دانشجویان جهان در كره‌جنوبی و جام باشگاه‌های آسیا در چین تایپه بوده است. هدایت هر چهار تیم یاد شده به پیمان اكبری سپرده شده بود و اكثر بازیكنان نیز همان بودند كه از یك تورنمنت به تورنمنت دیگر پاس داده شدند تا عاقبت فرسوده و بی انگیزه شوند.

از مدت‌ها قبل نسبت به این تصمیم عجیب فدراسیون والیبال انتقاداتی از گوشه و كنار مطرح شده بود اما رئیس فدراسیون والیبال به شدت نسبت به تصمیم خود دفاع كرده و حتی شنیده شد كه منتقدان دشمن فدراسیون خطاب شده‌اند.

در این بین البته گروهی كه همواره زیر چتر فدراسیون قرار دارند و در صف سفرهای غرب و شرق به سر می‌برند حرفی بر زبان نیاورده‌اند و بسیاری از كارشناسان هم با توجه به شرایطی كه بر والیبال حاكم است نگران بیكار ماندن بخاطر انتقاد از فدراسیون بوده و لب به سخن نگشودند با این حال نمی‌توان بر واقعیت‌ها سرپوش نهاد و نتایج كسب شده را نادیده گرفت.

تیم والیبال زیر ۲۳ سال ایران

هنوز هم مشخص نیست فدراسیون والیبال روی چه استدلالی هدایت چهار تیم را به پیمان اكبری سپرده بود و او هم زیر بار این مسئولیت سنگین رفت. اگرچه حضور بازیكنان مشترك در این تیم‌ها یكی از عوامل چنین تصمیمی بوده است اما آیا پیمان اكبری فرصتی برای ریكاوری ذهنی خود داشت تا آن را به شاگردانش منتقل كند؟ در كجای دنیا مدیریت و رهبری چهار تیم را در عرصه بین المللی به یك مربی می‌سپارند؟

پیمان اكبری به هر دلیل چهار هندوانه را یك جا برداشت اما یكی پس از دیگری این هندوانه‌ها از دستان وی افتادند تا خود اكبری هم به نوعی سوخت شود. در حالی كه این مربی جوان می‌توانست با كمی تفكر و تعمق بیشتر هدایت یك تیم را بر عهده بگیرد و با كسب نتیجه در آن هم افتخاری برای والیبال ایران كسب كرده و هم رزومه خود را قوی‌تر كند نه اینكه حالا سیبل منتقدان قرار گیرد و به نوعی تصمیم‌سازان واقعی پشت وی پنهان شوند.

تصمیمی كه فدراسیون والیبال در خصوص این چهار تورنمنت گرفته بود نوعی بی توجهی به دیگر مربیان داخلی و آینده‌دار ایران بود گو اینكه غیر از اكبری مربی دیگری شایستگی این كار را نداشته است در حالی كه اگر كادر فنی جداگانه‌ای دست كم در دو تورنمنت دیگر حاضر می‌شدند هم برای آینده آبدیده و كسب تجربه می‌كردند و هم بازیكنان در هر مسابقه و سبكی تنها با یك فكر به میدان نمی‌رفتند تا در نتیجه‌گیری موفق عمل نكنیم.

در هر صورت این تورنمنت هم به پایان رسید و تیم ایران نتوانست راه بزرگسالان را در پیش گیرد. حضور در المپیك رویای همه ایرانیان و والیبال دوستان است و با توجه به پتانسیل این رشته خیلی‌ها از حالا تیم ملی را در المپیك می‌بینند با این حال نگرانی‌ها نسبت به پشتوانه‌ای كه برای تیم ملی ایران وجود دارد نگران كننده است. در چهار تورنمنتی كه تیم ایران تحت هدایت اكبری حضور پیدا كرد بازیكنان كیفیتی در حد تیم ملی و حضور در عرصه جهانی از خود نشان ندادند و فاصله زیادی با بازیكنان اصلی تیم ملی دارند كه این كاملا نگران كننده است.

تجربه اخیر فدراسیون برای چهار تورنمنت یاد شده تجربه خوبی نبود. كیفیت بازیكنان، بازی‌های ارایه شده و نتایج حاصله كاملا واضح است و نمی‌توان مثل گذشته مدعی شد منتقدان چشم بسته و بدون منطق قصد كوبیدن فدراسیون را دارند. اگر ادعای رسیدن به سطح اول دنیا را داریم، اگر مدعی هستیم والیبال ایران در سطح شش تیم اول دنیا است پس باید جهانی فكر كنیم و مثل همه تیم‌های مطرح دنیا آنقدر نگران حضور در المپیك نباشیم كه تیم‌های دیگر را فدای آن كنیم.

تیم ملی مسیر خود را طی می‌كند و تیم‌های دیگر هم باید در همان راستا قرار گیرند نه اینكه تیم ملی ایران جهانی عمل كند و پس از آن دیگر تیم‌های كشورمان در آسیا هم به مشكل برخورند و در عرصه‌های فرا قاره‌ای نتایجی ضعیف كسب كنند. این موضوع كاملا نگران كننده است و باید بازنگری نسبت به آن صورت گیرد.

بدتر از همه این كه برخورد چكشی با منتقدان در این شرایط نه تنها دردی را دوا نخواهد كرد كه آینده والیبال ایران را به مخاطره خواهد انداخت. اینكه مسئولان فدراسیون همواره بگویند انتقادهای منطقی را می‌پذیرند و در عمل كمتر كارشناسی جرات نقد صریح عملكرد تیم‌های ملی را داشته باشد جالب توجه است. البته این یك واقعیت حاكم بر والیبال ایران است و نیاز به بازگو كردن ندارد كه چرا منتقدان نمی‌توانند آنچه را كه در دل دارند بر زبان بیاورند و رسانه‌ای كنند.

منبع: تربیت بدنی