صفحهٔ اصلي
گفتار
خلباناني كه در ارتفاع بالا پرواز مي كنند در معرض ضايعات شديد مغزي قرار دارند .
نتیجه تحقیقی در آمریكا نشان می دهد خلبانانی كه ...



نتیجه تحقیقی در آمریكا نشان می دهد خلبانانی كه در ارتفاع بالا پرواز می كنند سه برابر بیش از سایر خلبانان در معرض ضایعات مغزی قرار دارند.
به نوشته روزنامه لوفیگارو چاپ پاریس، نتیجه تحقیقی كه در مجله مغز و اعصاب آمریكا منتشر شد نشان داد خلبانان هواپیماهای جاسوسی سه برابر بیش از مردم عادی دچار ضایعات مغزی می شوند. این ضایعات نتیجه بلند مدت پرواز در ارتفاع بالاست.
اگرچه محققان از عواقب عارضه كاهش فشار كه ناشی از اختلال در تنظیم فشار هوا برای مدتی كوتاه است آگاه هستند اما تاكنون به تحقیق در مورد خطر بیماریهای تحلیل برنده مغزی كه می تواند ناشی از شرایط پرواز در ارتفاع بالا باشد تمایلی نشان ندادند.
تمامی صد و دو خلبان نیروی هوایی آمریكا كه توسط محققان دانشگاه تگزاس مورد بررسی قرار گرفتند یك نقطه مشترك داشتند؛ همه آنها با هواپیماهای لاكهید u-2 پرواز می كردند كه توانایی اوج گرفتن تا ارتفاع بیست و یك هزار متری از سطح دریا را دارند كه دو برابر بیش از هواپیماهای خطوط هوایی است. با این حال این هواپیماها كه در دهه شصت ساخته شده است تنها یك كابین خلبان دارد كه فشار آن تا حدی تنظیم شده است. به عبارت دیگر در ارتفاع بیست و یك هزار متری از سطح دریا، میزان فشار هوا در كابین خلبان به اندازه فشار هوا بر روی قله اورست است كه ارتفاع آن به هشت هزار و هشتصد متر می رسد.
پزشكی نظامی برای جلوگیری از بروز برخی خطرات برای خلبانان تدابیر اتخاذ كرده است. خلبانان باید پیش از پرواز اكسیژن خالص تنفس كنند، طول مدت پرواز در ارتفاع بالا نیز كوتاه شده است و همچنین زمانی كه خلبانان بین دو ماموریت بر روی زمین می گذرانند باید بیش از نه ساعت باشد.
احتمالا فشار نسبی اكسیژن و نیتروژن در جو و اندام های بدن عامل ضایعات مغزی در خلبانان است. در واقع در سطح زمین ، فشار وریدی و شریانی بدن انسان توسط فشار جوی تنظیم می شود و به طور كامل به اندام ها اكسیژن رسانی می شود. اما در صورت ارتفاع گرفتن این فشار كاهش می یابد.
پروفسور استیو مك گوایر نویسنده اصلی این تحقیق می گوید زمانی كه فرد به ارتفاعات صعود می كند در بافت ها نیتروژن آزاد می شود و در رگ های خونی حباب ایجاد می كند. این حباب ها التهاب به وجود می آورند كه عامل بروز ضایعات مغزی است.
به همین دلیل است كه فشار هوا در كابین هواپیماهای مسافربری در سطح مطلوب و معادل فشار در یك پیست اسكی به ارتفاع هزار و هشتصد متر تنظیم می شود.
به علاوه ضایعات مغزی در خلبانان چهار برابر شدیدتر از سایر افراد خواهد بود. علائم مشكل كاهش فشار نگران كننده است اما با اكسیژن رسانی سریع به مغز درمان می شود. در مقابل صدمات ناشی از پرواز در ارتفاع بالا به سختی تشخیص داده می شوند و دائمی نیز هستند.
این ضایعات بر تمام قشر سفید كه همان قسمت مركزی مغز است تاثیر می گذارند. این در حالی است كه ضایعات ناشی از افزایش سن تنها بر لوب پیشین اثر می گذارد. عواقب ناشی از این این آسیب گسترده و پراكنده می تواند قابل توجه باشد.
خوشبختانه محققان آمریكایی اعلام كرده اند در طول تحقیق موردی از عوارض دائمی مانند زوال عقل در میان خلبانان مشاهده نكرده اند.
پروفسور استیو مك گوایر می گوید این گونه عوارض تاكنون در میان خلبانان خطوط هواپیمایی مشاهده نشده است. اما شایسته است كوهنوردان و خلبانان خصوصی كه به طور منظم به ارتفاع بیش از پنج هزار متری بدون اقدامات احتیاطی خاص صعود می كنند هرچه سریعتر مورد بررسی قرار گیرند.

واحد مركزی خبر